Tillo and the Clever Crow (Nederlands)

Op een zonnige ochtend hoorde Tillo de verhalenverteller een klein zuchtje. Oh jee! Op een lage tak zat een kraai genaamd Coco. Wat is er aan de hand? vroeg Tillo. Ik heb dorst, zei Coco. Ik heb wat water gevonden, maar ik kan het niet bereiken. Ze fladderde naar beneden naast een hoge aardewerken kruik. Er zat water in, helemaal onderin. Coco stak haar snavel in de opening. Rekken. Rekken. Maar het water was te ver weg. Laat mij het proberen, zei Tillo. Hij kantelde de kruik voorzichtig een beetje, maar hij was zwaar. Hij zette hem weer voorzichtig neer. We hebben een ander idee nodig. Coco zat naast de kruik en keek naar haar voeten. Ik heb het geprobeerd en geprobeerd. Tillo ging naast haar zitten. Ik heb het geprobeerd en geprobeerd. Tillo ging naast haar zitten. Laten we een klein denkmoment nemen. Ze luisterden naar het ritselen van de bladeren. Ze keken naar een vlinder die voorbij vloog. Toen merkte Coco een paar gladde kleine steentjes op de grond. Ze kantelde haar hoofd. Wat gebeurt er als een steentje in het water valt? Laten we het zien, zei Tillo. Coco nam een steentje in haar snavel en liet het in de kruik vallen. Plons! Ze keken binnenin. Het water bewoog, zei Coco. Ze liet nog een steentje vallen. Plons! En nog een. Plons! Tillo keek zorgvuldig. Het water komt hoger. Coco flapte opgewonden met haar vleugels. Misschien kunnen we het water naar mij toe brengen. Tillo verzamelde nog een paar steentjes. Naar mij toe! Tillo verzamelde nog een paar kleine steentjes en plaatste ze naast de kruik. Coco liet ze erin vallen. Eén voor één. Plons! Plons! Plons! Beetje bij beetje steeg het water. Al snel was het dichtbij genoeg voor Coco om het te bereiken. Ze nam een heerlijke lange slok. Dat is beter. Tillo klapte in zijn kleine handen. De gouden ster op zijn linkerwang glinsterde. Je hebt een slimme manier gevonden. Coco glimlachte. In het begin dacht ik dat ik het niet kon. Toen stopte je, keek je om je heen en probeerde je iets anders, zei Tillo. En je hielp me, zei Coco. De twee vrienden zaten samen onder de schaduwrijke boom. Tillo draaide zich naar de kinderen die keken. Soms werkt ons eerste idee niet. Dat is oké. We kunnen pauzeren, om ons heen kijken en een andere manier proberen. En we kunnen iemand vragen om te helpen. Coco kantelde haar hoofd. Heb je een idee voor wat we hierna zouden kunnen doen? Tillo grijnsde. Ja! Laten we zingen!