Tillo the Storysaur and the Little Lost Light ⭐ (Nederlands)

Tillo het verhaal van de kleine verloren licht. Op een avond, terwijl de zon ging slapen, keek Tillo het verhaal van de lucht in. De eerste sterren begonnen te twinkelen. Tillo hield van sterren. Hij had zelfs een klein gouden sterretje op zijn wang. Maar vanavond was er iets anders. Ver weg, aan de rand van de lucht, zag Tillo het kleinste lichtje. Het knipperde één keer, daarna twee keer, en toen verdween het. Oh, zei Tillo, waar ben je heen gegaan? Tillo volgde de kleine flitsen totdat hij een klein sterretje achter een pluizige wolk ontdekte. Hallo, zei Tillo zachtjes. Waarom verstop je je? Het kleine sterretje keek voorzichtig tevoorschijn. Ik straal niet zo fel als de andere sterren, fluisterde ze. Ik ben te klein. Tillo dacht even na. Toen glimlachte hij. Mijn ster is ook klein, zei hij terwijl hij naar de gouden ster op zijn wang wees. Maar kleine dingen kunnen nog steeds een groot verschil maken. Net op dat moment hoorde Tillo een piepstemmetje van beneden. Help! Een klein vuurvliegje probeerde haar weg naar huis te vinden, maar de nacht was te donker geworden. Ik kan mijn familie niet zien, huilde ze. Tillo keek naar het kleine sterretje. Misschien heeft ze het grootste licht aan de hemel niet nodig, zei hij. Misschien heeft ze gewoon jouw licht nodig. Het kleine sterretje haalde diep adem. Ze keek voorzichtig achter de wolk tevoorschijn en begon te gloeien. Eerst maar een beetje, daarna wat feller. Daar, riep het vuurvliegje. Ik kan de weg zien. Ze volgde het licht van het kleine sterretje helemaal naar huis. Het kleine sterretje straalde. Ik heb het gedaan. Jij deed het, zei Tillo. Soms kan zelfs het kleinste licht iemand helpen om de weg te vinden. En plotseling, twinkel, begon de gouden ster op Tillo's wang ook te glanzen. Tillo keek naar ons en glimlachte. Wil je dat onze kleine lichtjes nog helderder gaan stralen? Zing dan mee met ons.